Zielony Las w UNESCO ?

0
1515
foto AB
reklama

Rozpoczęły się prace, które zmierzają do włączenia Zielonego Lasu do geoparku „Łuk Mużakowa”.

Liderem projektu jest miasto Łęknica, ponieważ w przyszłym roku odbędzie się kolejny audyt potwierdzający miejsce geoparku na światowej liście dziedzictwa UNESCO. To dobra okazja, aby rozszerzyć obszar geoparku o dodatkowe tereny. Podobne zabiegi miały już miejsce po stronie niemieckiej. Obszar Zielonego Lasu jest utworzony przez ten sam lodowiec, który ukształtował Łuk Mużakowski.

Większa promocja

– Myślę, że geopark jest najlepszym produktem turystycznym w naszym powiecie, województwie i należy go promować – mówi Olaf Napiórkowski, wiceburmistrz Żar. – Da to nam dodatkową możliwość promowania miasta właśnie pod kątem turystycznym. – dodaje.

Pomysłodawcy mają nadzieję, że tereny wpisane na listę UNESCO ściągną turystów nie tylko z najbliższych okolic, ale zarówno z Polski jak i Europy.

– Uczestniczymy w różnych targach turystycznych i widzimy duże zainteresowanie Parkiem Mużakowskim i Łukiem Mużakowa, a Żary są najbliższym większym miastem i ściągnięcie do nas turystów będzie korzystne dla hotelarzy, restauratorów jak i miejscowego handlu – tłumaczy  wiceburmistrz.

Potrzebna infrastruktura

Jednym z elementów przydatnym turystom jest nowy parking na żarskiej Syrenie. Niebawem powstanie pięć parkingów z informacją turystyczną przy drogach wjazdowych do miasta – na ulicach Żagańskiej, Zielonogórskiej, Piastowskiej, Serbskiej oraz między Żarami a Olbrachtowem. Kolejnym zaplanowanym etapem będzie budowa na Syrenie samoobsługowego pola kempingowo-kamperowego. W Niemczech jest dość spore zainteresowanie turystyką kamperową i ten trend można wykorzystać tworząc w Żarach warunki do przyjęcia takich właśnie turystów. Możliwość podłączenia samochodu turystycznego do prądu czy wody spowoduje, że przyjezdni na swoim szlaku zatrzymają się w Żarach przynajmniej na jedną noc. Tu nie ma złudzeń, że miasto będzie ściągało urlopowiczów na kilka tygodni. Jednak turysta jedno- czy dwudniowy jest jak najbardziej w zasięgu i w tym kierunku zmierzają podejmowane przez urzędników działania.

foto AB

Piotr Kuliniak, burmistrz Łęknicy

– Łuk Mużakowa to fenomenalny twór geologiczny, który znajduję się na pograniczu polsko-niemieckim. Po obu stronach granicy powstał Geopark Łuk Mużakowa, który w 2011 roku jako jedyny geopark w Polsce został włączony do Światowej Sieci Geoparków. W 2015 roku wszystkim geoparkom nadano certyfikat, który pozwalał oficjalnie posługiwać się logiem UNESCO.

Aby móc zarządzać geoparkiem musimy powołać organizację funkcjonującą w ramach Europejskiego Ugrupowania Współpracy Terytorialnej. Stowarzyszenie to będzie miało za zadanie organizację współpracy wszystkich podmiotów wchodzących w skład Geoparku Łuk Mużakowa. W skład mają wejść powiaty i gminy z Saksonii i Brandenburgii, a z polskiej strony zaprosiliśmy do członkostwa Powiat Żarski, gminę Trzebiel, Tuplice oraz miasto i gminę Żary.

Jednym z elementów Geoparku Łuk Mużakowa jest Ścieżka Edukacyjna „Dawna Kopalnia Babina”. Jest przykładem, jak determinacja w działaniu w połączeniu z wielowymiarową współpraca wielu instytucji, może doprowadzić do fantastycznych efektów końcowych. Geościeżka została w 2016 roku uznana za 7 Nowy Cud Polski. Corocznie odwiedza ją kilkadziesiąt tysięcy turystów, a liczba ta wzrasta z roku na rok. Warto przypomnieć, że  jeszcze parę lat temu był to teren zupełnie niedostępny dla mieszkańców naszego regionu. Takich atrakcyjnych miejsc wartych do pokazania na terenie Geoparku Łuk Mużakowa jest kilkadziesiąt. Nasze wspólne działanie przy pomocy EUWT, pozwoli nam sięgać po znaczne środki finansowe z budżetu Unii Europejskiej na rozbudowę i promowanie tych  miejsc.

Na terenie gminy i miasta Żary znajduję się tzw. Zielony Las – historycznie i geologicznie związany z lądolodem środkowopolskim, który ukształtował Łuk Mużakowa oraz wzniesienia wału żarskiego. Na tym obszarze od 1855 roku funkcjonowała kopalnia węgla brunatnego, która podobnie jak na terenie Łuku Mużakowa, wpisuje się w historię górnictwa tych ziem.

Andrzej Buczyński