Po tragicznym wypadku w fabryce, maszynista pozostawiony sam sobie

0
2355
reklama

Uczestnik wypadku w firmie Swiss Krono (dawniej Kronopol) sam zgłosił się do szpitala wojskowego. Po traumie, którą przeżył, był roztrzęsiony. Lekarze specjaliści podjęli natychmiast decyzję o zatrzymaniu pacjenta na oddziale. Przebywa tam do dziś.

Przypomnijmy. Do wypadku doszło na pół godziny przed północą z soboty na niedzielę 8 października. Pracownik ochrony, 58-letni mężczyzna, mieszkaniec jednej z podżarskich miejscowości, podczas patrolu prawdopodobnie pośliznął się, upadł na tory i stracił przytomność.

Niestety, w tym czasie na bocznicy kolejowej trwały prace manewrowe. Przetaczane były cysterny. Kierujący lokomotywą maszynista miał nie widzieć leżącego na torach ochroniarza. Lokomotywa najechała na leżącego, masakrując ciało.

57-letni maszynista, uczestnik wypadku, pojawił się w poniedziałek, 9 października w szpitalu wojskowym, szukając pomocy. Całe zdarzenie musiało odbić się bardzo negatywnie na jego psychice. Wyraźnie potrzebował wsparcia psychologa, którego wcześniej nie otrzymał. Został pozostawiony sam sobie. Tymczasem wsparcie jest w takiej sytuacji niezbędne.

– Stres określany jako traumatyczny może powodować głębokie i trwałe zmiany funkcjonowania psychologicznego i fizjologicznego – tłumaczy lekarz szpitala wojskowego Adam Moniakowski, specjalista psychiatra.

Ważny jest okres pierwszych sześciu miesięcy po traumie. Istotna jest dostępność i jakość wsparcia lub jego brak. Ważne są podejmowane w tym czasie działania terapeutyczne oraz właściwa postawa szerszego otoczenia społeczno-kulturowego. To wszystko ma decydujące znaczenie z punktu widzenia powrotu do zdrowia. W przypadku braku pomocy czy uzyskania wsparcia, objawy pourazowe mogą się utrzymywać.

Paweł Skrzypczyński

 Jakie objawy mogą występować  w związku z zaburzeniem stresowym pourazowym (PTSD).

Mogą to być następujące grupy objawów:

– ponowne odtwarzanie traumy, czyli takie objawy, jak powracające sny dotyczące traumy, powtarzające się natarczywe wspomnienia

– objawy związane z uporczywym unikaniem i zmniejszeniem ogólnej reaktywności, takie jak unikanie myśli i uczuć związanych z traumą, niemożność przypomnienia sobie ważnego aspektu traumy, uczucie obojętności lub chłodu w kontaktach z ludźmi

– objawy psychofizjologicznego pobudzenia – trudności z zasypianiem, trudności z koncentracją uwagi, drażliwość lub wybuchy gniewu.