{"id":11697,"date":"2018-09-28T09:37:09","date_gmt":"2018-09-28T07:37:09","guid":{"rendered":"http:\/\/moja24.pl\/?p=11697"},"modified":"2019-04-27T01:03:13","modified_gmt":"2019-04-26T23:03:13","slug":"pozegnanie-agnieszki","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/moja24.pl\/index.php\/2018\/09\/28\/pozegnanie-agnieszki\/","title":{"rendered":"\u017bARY | Po\u017cegnanie Agnieszki"},"content":{"rendered":"
\n

” Przeciwko mocy \u015bmierci nie ma zi\u00f3\u0142 w ogrodach”.*<\/p><\/blockquote>\n

Agnieszka Ankudowicz tak\u017ce ich nie znalaz\u0142a i \u015bmier\u0107 wdar\u0142a si\u0119 podst\u0119pnie szczelin\u0105 mi\u0119dzy wielk\u0105 zach\u0142anno\u015bci\u0105 tej niezwyk\u0142ej kobiety na \u017cycie, a l\u0119kiem przed nim.<\/strong><\/p>\n

To \u015bmier\u0107 nieoczekiwana, niezrozumia\u0142a, przedwczesna, ale silniejsza od niej, bo przecie\u017c \u015bmier\u0107 silniejsza jest od ka\u017cdego z nas.<\/p>\n

\"\"Jak mam po\u017cegna\u0107 Agnieszk\u0119, je\u015bli nie potrafi\u0119 wyobrazi\u0107 sobie –\u00a0 cho\u0107 si\u0119 staram – jej smutnej twarzy?<\/p>\n

Widz\u0119 roziskrzone oczy, szeroki u\u015bmiech; s\u0142ysz\u0119 s\u0142owa, w kt\u00f3rych jasno\u015b\u0107, szczero\u015b\u0107 i \u017cyczliwo\u015b\u0107.<\/p>\n

Kobieta, kt\u00f3ra z impetem rozgania\u0142a chmury, teraz, w obj\u0119ciach \u015bmierci, okrywa chmur\u0105 serca\u00a0 najbli\u017cszych : rodziny, przyjaci\u00f3\u0142, znajomych…<\/p>\n

Wydawa\u0142o si\u0119, \u017ce energia Agnieszki jest niespo\u017cyta, nie do wyczerpania. Nie szcz\u0119dzi\u0142a jej jako kochaj\u0105ca matka, towarzyszka \u017cycia, wierna przyjaci\u00f3\u0142ka.Tak\u017ce jako odwa\u017cna kobieta, solidaryzuj\u0105ca si\u0119, m.in. z polskimi kobietami w obronie ich praw.<\/p>\n

I wreszcie Agnieszka – niezwykle wra\u017cliwa poetka, kt\u00f3ra za namow\u0105 przyjaci\u00f3\u0142 wyda\u0142a poka\u017any tom poezji, zatytu\u0142owany „Zmys\u0142y i limeryki”, a w niespe\u0142na rok po nim uko\u0144czono druk jej nast\u0119pnego tomu, „69” i ju\u017c w zaawansowanym przygotowywaniu jest kolejny, „96”.<\/p>\n

W ostatnim okresie, w gronie przyjaci\u00f3\u0142, my\u015bleli\u015bmy o Agnieszce g\u0142\u00f3wnie oczekuj\u0105c na promocj\u0119 drugiego tomu wierszy.Ogarnia nas \u017cal, bo zmieni si\u0119 nasz \u015bwiat o t\u0119 istotn\u0105 na nim jej\u00a0 obecno\u015b\u0107. Ju\u017c nie zadzwoni, nie odezwie si\u0119, nie zrealizuje swoich plan\u00f3w, ani tw\u00f3rczych, ani matczynych, ani tych, kt\u00f3rych nigdy nie poznamy.<\/p>\n

Zabraknie jej na wystawach malarskich, spotkaniach literackich, wyst\u0119pach artystycznych. Nie us\u0142yszymy jej zach\u0119ty, ani tych nieko\u0144cz\u0105cych si\u0119 podzi\u0119kowa\u0144 za ka\u017cd\u0105 najdrobniejsz\u0105\u00a0 grzeczno\u015b\u0107. Lecz pewnie nieraz zdawa\u0107 mi si\u0119 b\u0119dzie, \u017ce szeptem cmentarnych drzew \u015ble przekorn\u0105 obietnic\u0119 s\u0142owami poety, napisanymi jakby dla Niej:<\/p>\n

” A kiedy\u015b mo\u017ce, kiedy\u015b jeszcze,<\/p>\n

Gdy mi si\u0119 sprzykrzy le\u017ce\u0107,<\/p>\n

Rozburz\u0119 dom ten, gdzie si\u0119 mieszcz\u0119<\/p>\n

I w s\u0142o\u0144ce poczn\u0119 bie\u017ce\u0107.<\/p>\n

Gdy mnie ujrzycie takim lotem,<\/p>\n

\u017be posta\u0107 mam ju\u017c jasn\u0105,<\/p>\n

To zawo\u0142ajcie mnie z powrotem<\/p>\n

T\u0105 mow\u0105 moj\u0105 w\u0142asn\u0105.<\/p>\n

Bym j\u0105 s\u0142ysza\u0142a tam u g\u00f3ry,<\/p>\n

Gdy gwiazd\u0119 b\u0119d\u0119 mija\u0107.<\/p>\n

Podejm\u0119 mo\u017ce po raz wt\u00f3ry<\/p>\n

Ten trud, co mnie zabija\u0142.” **<\/p>\n

Zawo\u0142aj\u0105 Ci\u0119, Agnisiu. Zawo\u0142aj\u0105 Ci\u0119 Twoj\u0105 „w\u0142asn\u0105 mow\u0105”, bo ona po Tobie zosta\u0142a i przetrwa tak d\u0142ugo, jak d\u0142ugo ludzie b\u0119d\u0105 kochali polskie wiersze. A Ty, gdy przyjdzie czas, przywo\u0142aj nas i przywitaj w\u015br\u00f3d swoich gor\u0105cych s\u0142onecznik\u00f3w. Tylko nie \u015bpiesz si\u0119 tym razem, Kochana.<\/p>\n

Przyjdziemy jak Ty barwni, roz\u015bpiewani i m\u0142odzi, bo wszyscy arty\u015bci umieraj\u0105 m\u0142odo, niezale\u017cnie od wieku.<\/p>\n<\/div>\n

\n

Mira Ga\u0142\u0105zka z Przyjaci\u00f3\u0142mi<\/em><\/strong><\/p>\n

*przys\u0142owie \u0142aci\u0144skie.<\/p>\n

** Stanis\u0142aw Wyspia\u0144ski ” Niech mi nad grobem…”<\/p>\n<\/div>\n